Rezerwy i odpisy aktualizujące – kiedy je tworzyć
Jednym z podstawowych obowiązków jednostek prowadzących księgi rachunkowe jest prezentowanie rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej przedsiębiorstwa. Oznacza to, że w księgach nie można wykazywać aktywów w zawyżonej wartości ani pomijać przewidywanych zobowiązań i ryzyk gospodarczych. Właśnie temu służą rezerwy oraz odpisy aktualizujące.
Rezerwa czy odpis – podstawowa różnica
Rezerwy dotyczą przyszłych zobowiązań (sprawy sądowe, gwarancje, restrukturyzacja, urlopy), podczas gdy odpisy aktualizujące dotyczą istniejących składników majątku (należności, zapasy, środki trwałe, inwestycje).
Najczęstsze rezerwy w praktyce
Niewykorzystane urlopy, sprawy sądowe i badanie sprawozdania wymagają odpisów i rezerw odpowiadających rzeczywistym zobowiązaniom.
Odpisy aktualizujące należności
Art. 35b ustawy o rachunkowości wymaga odpisów przy dłużnikach w likwidacji lub upadłości, należnościach kwestionowanych i przeterminowanych.
Odpisy na zapasy i środki trwałe
Zapasy wycenia się nie wyżej niż według cen sprzedaży netto możliwych do uzyskania. Środki trwałe wymagają analizy przy trwałym uszkodzeniu lub utracie przydatności.
Najczęstsze błędy przedsiębiorców
Brak analizy należności, pomijanie rezerw na urlopy i spory, brak analizy utraty wartości zapasów prowadzą do zawyżonego wyniku finansowego.